انواع دیگ بخار

 دیگ های بخار به طور کلی به دو دسته زیر تقسیم می شوند:

1. بویلرهای فایر تیوب بخار

2. بویلر های واتر تیوب بخار

8585

این دسته بندی به عنوان رایج ترین دسته بندی بویلر های بخار مورد قبول واقع شده است  اما می توان بویلرها را به صورت زیر به کلاس های مختلفی تقسیم کرد :

1- از نظر محل کاربرد: تولید برق، حمل و نقل (لوکوموتیو)، گرمایش، پخت مواد، استریل کردن مواد و ...

2- از نظر فشار کاری: فشار پایین تا متوسط، فشار بالا و فشارهای فوق بحرانی. مقادیر عددی مربوط به این دسته بندی با توجه به نوع بویلر ها و خانواده آنها متفاوت است.


3- با توجه به محل تولید شدن بخار (درون لوله های بویلر یا خارج از لوله ها): به دو دسته water tube و fire tube تقسیم می شوند. در نوع فایرتیوب، بخار در بیرون لوله ها تشکیل می شود و گازهای داغ درون لوله ها حرکت می کنند اما در بویلرهای واترتیوب بخار درون لوله های بویلر تشکیل شده و گازهای داغ در خارج از لوله ها حرکت می کنند. در صورتی که بویلر برای تولید آبگرم باشد نیز به همین منوال عمل می شود.

4- از نظر نوع سیرکولاسیون سیال:

سیرکولاسیون طبیعی، یک طرفه ی اجباری و ترکیبی.

این دسته بندی در مورد بویلرهای water tube کاربرد دارد. در صورت استفاده از سیرکولاسیون طبیعی هزینه ای برای سیرکولاسیون سیال درون لوله های بویلر پرداخت نمی کنیم . از روش های ترکیبی برای اطمینان از سیرکولاسیون درون لوله ها استفاده می شود. از روش یک طرفه ی اجباری زمانی استفاده می شود که درون بویلر درام قرار ندارد.

5- از نظر روش احتراق

6- از نظر نحوه ی ساخت:

بویلرها از این نظر به دو دسته ی ساخته شده در محل (field-erected) و ساخته شده در کارخانه (workshop-assembled) تقسیم می شوند. صنایع بزرگ و بخش هایی مثل نیروگاه ها، معمولاً از دسته field-errected استفاده می کنند. بویلرهای کوچک fire tube با ظرفیت تا 30 تن در ساعت به صورت ساخته شده در کارخانه بوده و ظرفیت های بالاتر آنها در محل ساخته می شوند. بویلرهای water tube نیز با ظرفیت های بالایی که دارند، به هر دو صورت ساخته شده در کارخانه و ساخته شده در محل موجود می باشند. لازم به ذکر است که تصمیم گیری در مورد نحوه ی ساخت بویلرها، بر اساس هزینه و توانایی انتقال آنها صورت می گیرد.


7- از نظر نوع سوخت مصرفی: سوخت جامد، مایع و گاز.

دیگ بخار